Virðulegi forseti. Ég vil byrja á að þakka hæstv. félags- og húsnæðismálaráðherra svarið og fagna þeim metnaðarfullu áætlunum um fjölbreyttar lausnir sem eru í bígerð. Ég vil einnig þakka þeim mörgu hv. þingmönnum sem hafa tekið til máls hér og komið með algjörlega frábæra punkta, svo sem virkni, sveigjanleg vinnulok mögulega og að líta sér nær og sjá hvort við séum mögulega að gleyma einhverjum eldri borgara í okkar lífi, og ég tala nú ekki um bílastæðaskortinn, bara þannig að gestir geta ekki einu sinni komið í heimsókn til eldra fólks í miðbænum, og gildi tónlistar. Þetta eru allt saman mjög góðir punktar.
Ég vil í seinni ræðu minni nefna sveitarfélögin, þau gegna auðvitað lykilhlutverki í að veita nauðsynlega þjónustu, heimaþjónustu, félagsstarf og stuðningsúrræði. En ríkið ber ábyrgð á stefnumótun, fjármögnun og lagaramma sem styður við aðgerðir gegn einangrun. Samstarf þessara aðila er nauðsynlegt til að tryggja að þau úrræði sem eru í boði nýtist sem best og nái til þeirra sem þurfa á þeim að halda. Mikilvægt er því að skoða hvernig ríki og sveitarfélög geti í sameiningu stuðlað að aukinni samveru, persónulegum samskiptum og fjölbreyttari úrræðum fyrir eldra fólk en með skýrari stefnumörkun og markvissum aðgerðum er hægt að bæta lífsgæði þessa hóps og draga úr einmanaleika. Ég hef t.d. nokkrar áhyggjur af því að skjánotkun hafi jafnvel átt að ganga ansi langt og lengra en við viljum og á kostnað þessa samtals.
Að lokum þá langar mig að spyrja hæstv. ráðherra: Hvernig verður samstarfi ríkis og sveitarfélaga háttað í baráttunni við félagslega einangrun eldra fólks? Ég veit að það er stuttur tími hér en það væri samt mjög gott að fá nokkur orð um þá framtíðarsýn.