Borgarmálin leit

Félagsmiðstöðvar gegna margþættu hlutverki og eru ekki aðeins staður þar sem unglingar hittast eftir skóla. Félagsmiðstöð getur einnig veitt ungu fólki öryggi, verið athvarf, vettvangur vináttu og jafnvel staðurinn þar sem einhver fullorðinn tekur eftir því þegar eitthvað er ekki eins og það á að vera. Þess vegna hef ég áhyggjur af þeim mikla niðurskurði sem nú blasir við í frístundastarfi Reykjavíkurborgar. Borgin hefur lagt áherslu á að framlínuþjónusta verði varin þrátt fyrir umfangsmikla hagræðingu. En hvað telst framlína þegar kemur að unglingum? Er starfsmaður félagsmiðstöðvar sem hefur þekkt ungling árum saman einmitt ekki í framlínunni? Mannauðurinn skiptir öllu Félagsmiðstöðvar borgarinnar búa yfir gríðarlegum mannauði. Þar starfar fólk með reynslu og þekkingu sem verður ekki til á einni nóttu. Mikilvægast eru tengslin og traustið sem starfsfólkið hefur byggt upp við unglingana. Starfsfólk með reynslu og langan starfsaldur veit hver er alltaf mættur, hver heldur sig til hlés, hver hefur skyndilega breyst og hver þarf aðeins meiri athygli en aðrir. Unglingur segir heldur ekki endilega frá því á fyrsta degi í félagsmiðstöð ef eitthvað bjátar á. Það tekur tíma að byggja upp traust. Það geta liðið mánuðir og jafnvel ár áður en unglingur treystir fullorðnum fyrir málum sínum. Þennan mannauð er ekki eingöngu hægt að mæla í stöðugildum. Forvarnir sem virka Félagsmiðstöðvar gegna mikilvægu hlutverki í því forvarnastarfi sem við Íslendingar höfum getað

Hagræðing eða þjónustuskerðing? Það er óþarfi að deila um hvort Reykjavíkurborg þurfi að hagræða. Borgarkerfið hefur vaxið mikið og lengi hefur verið þörf á að einfalda stjórnsýsluna, fækka stjórnendum og skoða betur hvert fjármunirnir fara. Ég þekki umræðuna vel frá árum mínum í borgarstjórn. Árið 2023 lagði ég til að stafrænt ráð yrði lagt niður og ári síðar að gerð yrði óháð úttekt á þjónustu- og nýsköpunarsviði með hagræðingu í huga. Ég hafði lengi gagnrýnt umfang og kostnað stafrænnar vegferðar borgarinnar en ekki var tekið vel í þær hugmyndir. Því ber að fagna vilja núverandi meirihluta til að taka til í kerfinu. En það er ekki sama hvar niðurskurðarhnífurinn ber niður. Tryggja verður þjónustu Áttatíu og níu starfsmönnum á velferðarsviði og skóla- og frístundasviði hefur nú verið sagt upp. Þrjátíu og tveimur verða boðin önnur eða breytt störf en 54 missa vinnuna varanlega. Breytingarnar eiga að skila um 900 milljóna króna hagræðingu á ári og borgarstjóri segir þetta aðeins byrjunina. Framlínuþjónustan verði engu að síður varin. Ég vona svo sannarlega að það gangi eftir. Þegar svo umfangsmiklar breytingar eru gerðar á sviðum sem sinna börnum, fjölskyldum og fólki sem þarf félagslegan stuðning hlýtur maður að spyrja hvernig tryggt verði að þjónustan skerðist ekki. Það sama á við þegar störf skólaliða hverfa eða gjaldskrár fyrir þjónustu við eldra fólk hækka. Þarna fer hagræðingin

Nei – hópurinn í brattri brekku Hinn 29. ágúst fer fram þjóðaratkvæðagreiðsla um hvort Ísland eigi að hefja að nýju aðildarviðræður við Evrópusambandið. Ef meirihluti segir já hefjast samningaviðræður við ESB. Segi meirihluti nei verður málið lagt til hliðar. Að vita og vita ekki Fjölbreyttur hópur fólks ætlar að segja já. Sumir eru Evrópusambandssinnar í húð og hár, aðrir telja Íslandi betur borgið utan ESB eins og staðan er núna og enn aðrir eru einhvers staðar þar á milli. Það sem sameinar þennan hóp er að vilja sjá „hvað er í pakkanum“ og taka síðan upplýsta ákvörðun um framhaldið. Þau sem ætla að segja nei keppast nú við að sannfæra þjóðina um að ekki sé um neitt að semja. Ísland eigi ekki undir neinum kringumstæðum erindi í ESB, hvorki nú né síðar. Því skuli hiklaust segja nei hinn 29. ágúst. Þessi hópur hefur beint umræðunni um áframhaldandi viðræður yfir í umræðu um inngöngu í ESB. Fullyrt er að segi fólk já sé nánast verið að segja já við aðild. Um það greiðir þjóðin hins vegar ekki atkvæði í lok ágúst. Nei-hópurinn á sannarlega á brattann að sækja að sannfæra fólk um að niðurstaða viðræðna liggi nú þegar fyrir og frekari viðræður því óþarfar. Ef við vissum hver samningsniðurstaðan verður upp á punkt og prik væri auðvitað lítil ástæða til að setjast að