Að þessu sinni langar mig undir liðnum: Störf þingsins, að ræða um Diskósúpu og matarsóun.
Nýlega var Íslendingum boðið að taka þátt í Alþjóðlega Diskósúpudeginum, sem er hluti af alþjóðlegu átaki Slow Food samtakanna til að draga úr matarsóun. Viðburðirnir fela í sér súpueldun úr hráefni sem annars hefði verið hent. Markmiðið er að vekja fólk til meðvitundar um þá sóun sem á sér stað í fæðu-, framleiðslu- og sölukeðjunni.
Að leifa mat þótti lengi vel slæmur siður og var oft horft hornauga til þeirra sem það gerðu. Matarsóun leiðir til aukins úrgangs og tilheyrandi kostnaðaraukningu við sorphirðu, endurvinnslu og urðun svo ekki sé minnst á kolefnisfótsporið.
Það er of mikil matarsóun í okkar landi eins og komið hefur fram í ýmsum rannsóknum um þessi mál. Eftir því sem matarsóun er meiri felur það í sér að fjármunir landsins mættu vera betur nýttir við innkaup matvæla. Þá gefur mikil matarsóun það einnig til kynna að gera megi gangskurk í rekstri mötuneyta, bæta skipulag og skilvirkni og gera innkaup hagkvæmari.
Ef horft er til mötuneyta hjá hinu opinbera er hægt að gera margt til að draga úr matarsóun. Horfa þarf til aðstæðna hverju sinni þegar velja á rekstrarform og klárlega skiptir máltíðaval máli. Aukin fjölbreytni máltíða og aukin gæði eru til þess fallin að vinna gegn matarsóun ekki hvað síst í grunn- og framhaldsskólum . Mikilvægt er að hafa neytendur með í ráðum ef vinna á gegn matarsóun. Börn vilja sem dæmi fá að skammta sér sjálf og einnig er það lærdómsríkt fyrir þau að geta vigtað þann mat sem þau leifa. Þetta tvennt hefur sýnt vera til þess fallið að draga úr matarsóun í skólum.