Umræðan um síma í skólastarfi er ekki ný af nálinni og er nú sem stendur sérstaklega áberandi vegna þess að verið er að skoða að setja lög eða reglugerð um notkun síma og annarra snjalltækja í grunnskólum. Í fjórum af hverjum tíu löndum eru einhvers konar reglur eða lög sem takmarka notkun snjallsíma í skólum.
Lög eða reglugerð um símamálin í skólum er ætlað bæta skólastarf – en nánast allir grunnskólar á landinu eru nú þegar með reglur um snjallsímanotkun. Í þremur prósentum skóla eru símar leyfðir og engar reglur, í 45 prósentum skóla eru símar ekki leyfðir og í 52 prósentum skóla eru símar leyfðir með takmörkunum.
Sumir nemendur hafa tjáð ánægju sína með þetta og segja m.a. að krakkar tali meira saman eftir að símabannið kom á; að það geti haft slæm áhrif á andlega líðan krakka að vera mikið í símanum.
Málið snýst um að finna leiðir þar sem við tryggjum sem best heilbrigða og ábyrga notkun snjalltækja meðal barna og ungmenna. Forvarnir og fræðsla eru grunnstoðir þessa máls. Allar ákvarðanir sem snúa að börnum eiga börn að hafa aðkomu að. Þegar við ræðum við börn fáum við innsýn í veruleika þeirra og það hjálpar okkur að takast á við áskoranir eins og símanotkun í skólum.
Eins og með allt þá hafa símar sína kosti og galla. Símar eru t.d. öryggistæki. Á sama tíma megum við ekki loka augum fyrir neikvæðu áhrifum sem geta fylgt notkun þeirra. Ákall hefur komið frá foreldrum, starfsfólki í skóla- og frístundastarfi og sérstaklega börnum um að þau vilji skýran og einfaldan ramma um tækjanotkun barna. Við þessu ætlar ríkisstjórnin að bregðast með ábyrgum hætti. Marmikið er að öllum börnum líði vel í skólanum.